Τριχο(ευ)φυΐα μνημών

Όταν σκαλίζεις μνήμες ανασύρεις αδιάσειστα στοιχεία, χαμόγελα και στιγμές που πάγωσαν, αλλά πήραν την δική τους θέση στην ανάγλυφη γεωγραφία του προσώπου, με την κοπιώδη απόκτηση μιας ή καλύτερα πολλών ρυτίδων. Η φόρμα του προσώπου διατηρείται σχεδόν απαράλλαχτη, αυτό που συνεχώς αλλάζει είναι η τριχοφυΐα που το περιβάλλει ή το καλύπτει, αλλάζοντας έστω παροδικά τη μορφή του.

 

egv1.jpg

Η καλύπτουσα το πρόσωπο τριχοφυΐα εναλλάσσεται από το άτριχο, στο χνούδι, μετά στο γένι και τέλος κάτι σαν σκούρα επικάλυψη  που θέλεις να απαλλαγείς γιατί θυμίζει σκουριά. Όσο η περιβάλλουσα τριχοφυΐα χάνει τη στιλπνότητά της, το σφρίγος της, το χρώμα της, τόσο η καλύπτουσα πυκνώνει και αυξάνεται δραματικά στα μέρη που δεν έχει χρησιμότητα, συνήθως εκεί που δεν την επιθυμείς, σε εισόδους οπών!  

Προσπαθεί να δημιουργήσει ένα αδιαπέραστο φράγμα, μια διαρκή άμυνα ώστε κάθε προσλαμβάνουσα νέα παράσταση, συνεπώς και επικίνδυνη, να κρατηθεί μακριά. Με την έννοια αυτή η τριχοφυΐα καταδικάζει την ευφυΐα να περιχαρακωθεί στις κεκτημένες εμπειρίες και μνήμες της, κλείνοντας ερμητικά το σφρίγος της νεότητας σε ότι περικλείεται στο άνω μέρος της κεφαλής. 

Ανοίγω το κουτί των αναμνήσεων ανάλογα με την τριχοφυΐα…

Το Νοέμβριο του 73 μαθητής γυμνασίου με υπόνοια χνουδιού, «κουρά εν χρώ» και παντελόνι με τσάκιση «εμπέδωνα» τα ελληνοχριστιανικά ιδεώδη που μας επέβαλε η στρατιωτική κουλτούρα της δικτατορίας. Ο πατέρας μου τα βράδια άκουγε Ντόϋτσε Βέλλε και BBC και περίμενε τον Καραμανλή (θείο) να κάνει «κίνημα» από το Παρίσι…Το βράδυ της 17ης Νοέμβρη κοπάνα με τους κολλητούς από τα Αγγλικά, τσάρκα για χαβαλέ στο Πολυτεχνείο. Όλοι βγαίνουμε αλώβητοι εκτός από τον Ξένο που τρώει μια σφαίρα στον κώλο. 🙂  Επιστροφή στο σπίτι και με γνήσια εφηβική εξέγερση ακρόαση του ραδιοφωνικού σταθμού με το Μήτσο τον Παπαχρήστο να κλαίει στο μικρόφωνο «είμαστε άοπλοι…είμαστε άοπλοι» και να τραγουδάει τον εθνικό ύμνο.  Ο χειμώνας περνάει, όπως και οι επτά προηγούμενοι, μόνο που το χνούδι κάτω από το πηγούνι γίνεται τρίχα!

Το καλοκαίρι του 74 δώρο του πατέρα μου ξυραφάκι Άστορ με όλα τα κομφόρ! Το χνούδι που έγινε τρίχα παραδίδεται για πρώτη φορά στη μανία του ξυραφιού, η «κουρά εν χρώ» παραδίδεται στην πλούσια κοριτσίστικη…κόμη, η δικτατορία παραδίδεται στη δημοκρατία και η εφηβεία παραδίδεται στην εξέγερση  στη σπουδαία ανακάλυψη της ελευθερίας. Όχι μπαμπά ο φόβος σου μη γίνω ψηφοφόρος του «παπατζή» (πατέρα) δεν πραγματοποιήθηκε, αλλά έγινα κάτι που δεν μπορούσες να το διανοηθείς…αριστερός…για μια βδομάδα στη ΚΝΕ και μετά βούρ για εκεί «χωρίς αφέντες».   Τα επόμενα καλοκαίρια και χειμώνες όσο μεγαλώνει η περιβάλλουσα και καλύπτουσα τριχοφυΐα, τόσο μεγαλώνουν οι εμπειρίες, οι αναζητήσεις, οι εξεγέρσεις, οι ομορφιές της συνεύρεσης με το άλλο φίλο. Αλλά και οι στεναχώριες, οι πίκρες, οι απώλειες, οι αγωνίες για το μέλλον.

Όταν το χνούδι έγινε γένι στρωτό νέες ισορροπίες με «έστρωσαν»… η μοτοσυκλέτα έγινε αυτοκίνητο, ο Αριστοτέλης κέρδισε τη μάχη με τον Πλάτωνα, ο Κέρουακ άρχισε να σκονίζεται στη βιβλιοθήκη , η ανεμελιά έγινε άγχος, ο χρόνος μετριότανε με ρόλοι, η κοριτσίστικη κόμη δραματικά έδωσε τη θέση της στη πλαϊνή χωρίστρα. Οι αναζητήσεις  της ψυχεδέλειας του Syd Barrett έγιναν ακούσματα κοσμοπολίτικης τζάζ του Davis και του Coltrane, η ανακατωσούρα του  DADA ξέφτισε σε «ασφαλή» Pop Art,  το ξύρισμα και το κούρεμα φροντίδα με μανία. Μετά από αποτυχημένη δοκιμή ξυριστικής μηχανής, πλήρες σετ ζιλέτ με όλα τα «μαλακτικά» και τους αφρούς για το πριν και το μετά το ξύρισμα. 

O καιρός πέρασε οι ατυχίες πολλές, οι τύχες περισσότερες, η κόμη κοντή το γένι μερικών ημερών, δεν υπάρχει χρόνος για φροντίδα. Είναι πολλά αυτά που πρέπει να προλάβω, περισσότερα αυτά που πρέπει να ασχοληθώ. Η ζωή δεν είναι οι όμορφες διαφημίσεις του βιτάμ και της μπουγάδας, είναι αυτό που γίνεται γύρω μου και μέσα μου και προσπαθώ να το κατανοήσω, να το απολαύσω, να το μάθω, να το αγαπήσω.  

Νοιώθω ακόμη σαν το Νοέμβριο του 73 που ήμουν μαθητής γυμνασίου με υπόνοια χνουδιού, «κουρά εν χρώ» και παντελόνι με τσάκιση μόνο που ακόμη δεν έχω καταφέρει να «εμπεδώσω» τα «ιδεώδη». Έχω κλείσει ερμητικά το σφρίγος της νεότητας σε ότι περικλείεται στο άνω μέρος της κεφαλής.

Πόσο νοσταλγώ εκείνη την κοπάνα απο τα αγγλικά, το απόγευμα της 17ης Νοέμβρη 1973!   🙂

buzz it!

~ από Μάνος στο 16 Νοεμβρίου, 2007.

9 Σχόλια to “Τριχο(ευ)φυΐα μνημών”

  1. […] Κάτι οι συνειρμοί της μέρας (17 Νοέμβρη γαρ) κάτι τα peak της μαγισούλας […]

  2. Εγώ, Μάνο, τότε είχα μουστάκι τσικελωτό γιατί μόλις είχα απολυθεί από το στράτευμα. Το μεγάλο μουστάκι ήταν απαραίτητο, για να περιοριστεί το ξύρισμα.

    Ο Νοέμβρης του 73 ήταν πολύ ζεστός, πιο ζεστός από τον φετινό και χωρίς υγρασία. Υπήρχαν καταπληκτικές λιακάδες. Όπως δείχνουν και οι φωτογραφίες τηε εποχής, οι διαδηλωτές ήταν με κοντομάνικα.

    Θα επανέλθω για τα πολλά άλλα. Για σήμερα τούτο: Αν υπάρχει ένας άνθρωπος που αντιπροσωπεύει σήμερα το τι συνέβη με το Πολυτεχνείο αυτός είναι ο Παπαχρήστος.

    Καλημέρα…

  3. Πολλοι εξαργυρωσαν την επιταγη «Πολυτεχνείο» και «πέτυχαν». Οι περισσότεροι μείνανε αφανείς, και πέτυχαν πολλά περισσότερα.

    Να παραμείνουν πιστοί σε ότι πίστεψαν

  4. Νίκο,
    περιμένω την ολική επαναφορά σου…ο Μήτσος είναι ωραίος γιατί παραμένει cool!

    Ανώνυμε

    Συμφωνώ για τα περί «επιταγών»

    Νομίζω ότι ο Νίκος Πλατής τα έχει πεί «καλά και όλα» διβάστε μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη του εδώ μπερδεύει μαγειρέματα, γενειάδες και ιδεολογίες…μοναδικά.

  5. Αχ, φίλτατε, μου προκαλέις ρίγη με τις τρίχες της ηδυπάθειάς σου.

  6. Τρίχες και κοπάνα είναι δύο πολύ σοβαρά πράγματα. Θα σταθώ στο δεύτερο: η πλέον επιμορφωτική «εκδήλωση» στα σχολικά χρόνια είναι η κοπάνα. Άλλωστε οι μεστές εμπειρίες και οι γλυκές αναμνήσεις για μένα, προέρχονται απο τις κοπάνες.

  7. asdf,
    Χαίρομαι που ριγάτε με τρίχες και εύχομαι μέσω της ηδυπαθείας μου να μην οδηγηθείτε σε ραθυμία. Άν η δική μου ηδυπάθεια σχετίζεται με τρίχες ανυπομονώ να γνωρίσω με τι σχετίζεται η δική σας;

    tzoutzouka,
    Θεωρώ την παρούσα «συνειδητή» κοπάνα εξίσου σημαντική και οφέλιμη με τη σχολική. Για την προστασία της σημαντικότηττας των τριχών έχουν αναφερθεί πολλοί και πολύ ας μην επεκταθούμε άλλο.

  8. Ευγενικέ μου άρχοντα, ζητώ ταπεινά συγνώμη. Δεν είναι στις προθέσεις μου να χαράξω με οργή αυτό το χλωμό βλέμμα στο γλυκό σας πρόσωπο. Τουναντίον θα έλεγα, διακρίνω αρκετές εκλεκτικές συγγένιες με την δικιά μου τη ζωή. Αιώνες τώρα περιδιαβαίνω τον ιστό και λέω ναί ίσως βρήκα έναν θησαυρό, μιά μικρή σοφολογιότατη συντροφιά να ξεκουράσω το κορμί μου, να ξεδιψάσω το μυαλό μου. Μα επιτρέψτε μου να αποκαλυφθώ:
    Αν θυμάμαι καλά κάποτε ήταν η ζωή μου έκπαγλη γιορτή που άνοιγαν όλες οι καρδιές και όλα τα κρασιά κυλούσαν. Μιά νύχτα πηρα την όμορφιά στα γόνατά μου. Και την βρήκα πικρή. Και την βλαστήμησα… Κατόρθωσα να σβύσω απο το λογικό μου κάθε ελπίδα ανθρώπινη… Επικαλέστηκα κάθε οργή και μάστιγα να πνιγώ στο αίμα, στην άμμο. Η απόγνωση ήταν ο θεός μου. Κυλίστηκα στη λάσπη. Στέγνωσα στον αέρα του εγκλήματος. Ξεγέλασα την τρέλλα. Κι η άνοιξη μου προσκόμισε το φρικαλέο γέλοιο του ηλίθιου… Αλλα φίλτατέ μου να χαρείς, όχι βλοσυρές ματιές. Δεχθήτε με θερμά παρακαλώ και εμέ τον μιαρό στην αργόσχολή σας συντροφιά, αφήστε με να γίνω ο Μπουβάρ και σεις ο Πεκυσέ, και μαζί πιασμένοι χέρι – χέρι να περιδιαβούμε αγκαλιασμένοι την λεωφόρο της ματαιοδοξίας. Και το πλήθος στο διάβα μας να μας σκεπάζει με χώμα και με αγκάθια ουρλίαζοντας ηδονικά. Και σεις μικρέ μου πρίγκιπα τρέμοντας απο συγκίνηση θα σιγοψιθυρίζετε μια ουράνια μελωδία. Πιστέψτε με θα αγγίξουμε μαζί το πιο γλυκό μας τέλος. Drole de menage!

  9. Ουδεμία βλοσυρή ματιά, καλοδεχούμενη η παρουσία σας και δώρα φέρουσα, τα του Φλωμπέρ και του Κοκτώ, στην συντροφιά μας. Μόνο που σας προετοιμάζω αγαπητέ στο διάβα χώμα έχει και άμμο πολύ και κρασιά ποτάμια αλλά κι΄αγκάθια και λάσπες κι΄οργές και μάστιγες άπειρες. Τον αγαπάμε και το Ρεμπώ και το παλεύουμε να τον απο-δεχτούμε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: